Arkiva Etiketash: Vallja e yjve (L. Poradeci; 1933)

Ku shtrohet vala

(romancë) Ku shtrohet vala përmbi zall E fryn një këng’ e pakuptuar, Të pashë, motër, plot me mall, Më pe më shpirt të llaftaruar. Q’ahere silleshim më nge Gjith vet-i dytë, vet-e dytë… Dh’ i shtinja sytë gjithë përdhe – … Vazhdoni leximin

Postuar tek Lasgush Poradeci | Etiketuar me

Një yll përjetësije

Të pashë për së pari në zi të jetës s’ ime, Nga vënd’ i lumtëruar ti vinje me-nga-dal. T’ a kishte ndritur udhën një valë shkrepëtime, Një fërfëllim i hënës që ngrihej përmi mal. Kùsh m’ i pat hequr çapet … Vazhdoni leximin

Postuar tek Lasgush Poradeci | Etiketuar me

Kur nuk ndjehesh fare mirë

Kur nuk ndjehesh fare mirë (Sepse shpirtin e ke plot), Ze këndon në vetësirë Pa të derdhen pika lot. Pika lot, si pika dylli, Që të derdhen aqe shpesh, Kush qepallat nuk i mbylli… Nuku mund t’i marë vesh. Kujt … Vazhdoni leximin

Postuar tek Lasgush Poradeci | Etiketuar me

Mbretërija e zemrës

Kur hapet perëndimi pas maleve përposh, Ti vjen, o motr’ e ëmbël, në shpirt të më qëndrosh; Ti zbret vetëtimtare, e fellë-edhe më fellë; Në fund të zemrës s’ime fundet posi një djellë; Fundet posi një djellë që vdes në … Vazhdoni leximin

Postuar tek Lasgush Poradeci | Etiketuar me

Të ritë-e vitevet të mi

(këngë) Të ritë-e viteve të mi M’a fryri fati zall më zall: Sesi çkëlqenje në stoli Kur më pat zën’ i pari mall! Të ndrinin flokët posi ar T’u derdhur supës tatëpjet, E të vështronja zilitar Në sy të fellë … Vazhdoni leximin

Postuar tek Lasgush Poradeci | Etiketuar me

Mbarim vjeshte

Fluturoj dhe shtërg’ i fundit, madhështor, me shpirt të gjorë Dyke shkuar që me-natë sipër malesh me dëborë… Iku rënd’ e i përmallshmë, dhe me sqep të ti të fortë Zotëriut q’ i la folezën i trokiti mun në portë… … Vazhdoni leximin

Postuar tek Lasgush Poradeci | Etiketuar me

Zog i qiejve

(Në vënd parafjale) Këng’ e lasht’ e vjershërisë më pëlqeu aq fare pak… Do t’j-a marr që sot e tutje si bilbil parëverak, Që nga fund’ i vetëvetes do këndoj një mall të ri: Brenda tufës së junapit që mbleroj … Vazhdoni leximin

Postuar tek Lasgush Poradeci | Etiketuar me

Vallja e yjve

Yjtë e ndezur si fingjill, Që vërtiten palë-palë, Prej mosgjëje zunë fill Plot me jetë-e mall të valë. Zunë fill me dashuri Që kur bota zu të ngjizet, Pa sikush për shok të ti Përvëlohet edhe ndizet, Ndizet ças edhe … Vazhdoni leximin

Postuar tek Lasgush Poradeci | Etiketuar me

Gjeniu i anijes

Vështron si shket sipër valash E tundet anija më nge? – … Me krismë-e me prush prej stërkalash mi të shkrepëtiu një rrufe!… Ti det, brohori fshehtësire! Kuptim i potershëm, ti det! … Po heshtje: ndaj valës së nxire Gjeniu … Vazhdoni leximin

Postuar tek Lasgush Poradeci | Etiketuar me

Syt’ e tu vetëtimtarët

Syt’ e tu vetëtimtarët, i mbulon pluhur i zi. Syt’ e tu vetëtimtarët ndezin yj mi vala detesh. Me vështrim të perënduar, kaq hirplote ti më mbetesh Si t’i fshen qipall’ e rëndë të paçmuarat stoli. Kur i pash’ oh! … Vazhdoni leximin

Postuar tek Lasgush Poradeci | Etiketuar me

Kur të më jesh e zemëruar

Ti m’ u rrëfeve për së pari shkrepëtimtare në stoli, Un’ ëndërrova se në zemër po më valon një mall i ri. O, çka që m’ u venit qipalla me kaq të ngjethur të pafaj? Haj! shkretëtirë-e zemrës s’ ime! … Vazhdoni leximin

Postuar tek Lasgush Poradeci | Etiketuar me