Këngët e Millosaut (Botimi I, pjesa 15)

[Këngët e Milosaos]

    KANGJELI XV

Udhës [s]ime parkalesa:
“Shën Mërī e shpivet [t]ona,
kë́to ūdh ti të́ më ruash.
Dej menat dighet e diell
e ti del për ndë́ katund;
arat, të bighen shëndosha,
lopt, të mos psovisë̀njën,
shpīt, të mos përlipien,
gjith të thōn: Ti ruana.
Çë́ së̀ prita por u nisa?
Ardhur kisha me uratën:
Ti ndë̀leje vajzat
çë́ me buk së̀ frighien:
Ndo tjerë́n ndë deriet
ndo m’i trindë̀llën arghalīa
më̄ së̀ shkonj asaj ūdh.
Frushkulli s’ ë̄ për njerīn (,)
ndo ait’ e lisë̀vet,
ndo ngjala e ujravet:
vetëmith burri me gruan
kurm çë kalbiet te bota,
prana mīr ata së shoghën
jān ftes ndë̀ dughien.
Udhës ashtu parkalesa.
Tek arrura e fjë́jta natën
im vëllā Kon-jati, djāl
si një lule, i vëdekur
më doll’i veshur i bārdh.
Mi{llosau}: “Si ja e thōn këtij katundi
tek ti rrīje imë́ vëllā?
Sā gharē çë të na shoghën
zoti tat e zonja më̄m”.
Kon{iati}: “Dheut errët tek ti fjë̄
tundu dushqe e tundu dejt
kā mot, vëllā, çë dolla.
Nani erdha të të levrosinj.
Njerëzit rronjën te shpīt
ndër të ndajtura e ndër lipe
dielli i dolli kā mali,
gjum’i shtretevet i prë̄n:
di kopil çë dughien
stān e jetën së́ ndërronjën.
Si kā gola të pështoi,
se ndë vashën pā fuqī
mbī dhē trimi zilepsën
vollet Zoti çë m’i bëri?
Nëng ai ndajti Kallavrī
Idhrioten sī-këqī
kurm-magjepsurën Lluiz?
Vū palacë̀t çë bëri nana
tek ania mbrëmanet
e ndë shpīt e zbaudhīrtur
mbjidhej për natën e lurtëm.
Çë́ ja e rrū trimi e puthi.
  [Lluiza] “Nd’at dhē çë vete vet
thuam ndë do gjë̄ ti trim”
  [Trimi] “Kūr të vesh te zall’ i ghuaj
shtjēr ndë dejt ti skemandīl.
Lut të vīnj përroit [t]ë̄n
të m’ e dī se nëng u mbite.
Lute se-je Shën Mëria
gjith paru së të përlipën”.
Prā, çë̀ java me shūm gjēll
shkuar u bori, mbī shurët
trimi njoghu skemandīl:
“si ajo ç’ iku rron për tej
pas vëdekur, tha, na rromi”.

(Vazhdo leximin: pjesa 16)

Jeronim De Rada

Vepra letrare II (2014)
[Këngët e Millosaut / I Canti di Milosao
(Botimi i parë, 1836)
]