Këngët e Millosaut (Botimi I, pjesa 5)

[Këngët e Milosaos]     KANGJELI V Çë́ të vēn ndë dejtit noerīt zëmë́ra ime? Zbardhë̀tin anīzit (,) ruatin pran’ u sheghë̀tin... Erth dita e Arbërit. Ndōmos vëdekurith mbī shtrat na vemë̀nith mos përpara shpivet; e te bota na gharronen shokë̀t e vëllezërit, kronjet e katundi īn. Nani çë́ nata e zēz me të butëthin një … Vazhdoni leximin e Këngët e Millosaut (Botimi I, pjesa 5)

Qerbelaja (pjesa 25)

    XXV Besuamë Perëndinë edhe Muhammet-Alinë Hadixhen' e Fatimenë Hasanë edhe Hysenë Imamët të dy-mbë-dhjetë, që ishinë të vërtetë. Kemi mëm' e at' Alinë, q' e njohëm si Perëndinë, të parë kemi Xhaferë, nukë njohëmë të tjerë, kemi plak mi njerëzinë Haxhi-Bektashi-Velinë, Zotn' e udhës së vërtetë, q' ishte si Aliu vetë se ishte nga … Vazhdoni leximin e Qerbelaja (pjesa 25)

Qerbelaja (pjesa 23)

    XXIII Mervani mbleth ushtërinë, të-tërë, q' e kish të tinë, edhe derdhet të lëftonjë, mbretërinë tja mburonjë, ishte posi mizërija, e-shum ushtëri e tija, po ishte për të rrëzuar ajy fron' i mallëkuar! q' e kish ngrehur djallëzija, dhelpëri e ligësija, ishte fron i Mavijesë! i bushtrësë së pabesë! ajo mbretëri e shkretë! sa … Vazhdoni leximin e Qerbelaja (pjesa 23)

Qerbelaja (pjesa 22)

    XXII Gënjeshtra me të-vërtetën po haheshin gjithë jetën, e-vërteta kish Alinë, gënjeshtra jezitërinë, po dha dritë Perëndija, dhe u xgjua njerëzija, kupëtuan mirësinë, prunë nër mënt dhe lirinë, se po i shoj djallëzija, i përmbysi rrobërija, pa e lanë Mavijenë, zunë mëmë-Fatimenë, hodhë poshtë djallëzinë, zunë Muhamet Alinë xgjodhë Hysejn' e Hasanë lanë Jezitn … Vazhdoni leximin e Qerbelaja (pjesa 22)

Qerbelaja (pjesa 21)

    XXI Ybejdi nga Shami dolli, shtatë dhjetë mijë solli armiku i Perëndisë, mundonjës i-njerëzisë, po vinte me shumë bujë, e me të madhe rrëmujë, kish shumë trima të-parë, të-dëgjuar kordhëtarë. Ibrahimi u lëshua, fluturoj posi fajkua, i dolli me mijë tetë trim i-math e i-vërtetë. Ushtëri e-mallëkuar gjithë dhen e kish mbuluar, te lum … Vazhdoni leximin e Qerbelaja (pjesa 21)

Qerbelaja (pjesa 20)

    XX Ëngjëll! xbrit nga Perëndija e jakë nër mënt të-mija, se dotë rrëfenj Myhtarë, kordhëtarë trim të-parë, Ibrahim-Maliq-Eshterë, dhe Sylejman' e të-tjerë, q' ishin burra të vërtetë, dhe pa shok në këtë jetë, pa pasdaj dh' Eba-Myslimnë burrën e-vërtetë, trimnë, po jakë me ëmbëlsirë, e m' i sill në mëndje mirë. Ishte shuarë Syfjani, … Vazhdoni leximin e Qerbelaja (pjesa 20)

Qerbelaja (pjesa 18)

    XVIII Diell' ish duke përmbysur, dita ishte më të ngrysur, qiell i tër ishte nxirë, jeta ish bër' errësirë, e-vërteta ish drobitur, gënjeshtra ishte rritur. Kështu dukej në të parë, dhe nga punë, që kish ngjarë mbretëronte Mavijeja, s' kish të bënte Fatimeja, Imam-Hysejni ish vrarë, Jezitit i vinte mbarë, kishte mundurë Syfjani, edhe … Vazhdoni leximin e Qerbelaja (pjesa 18)

Qerbelaja (pjesa 16)

    XVI Ajy Imam' i-vërtetë, burri trim pa gjë të-metë, ishte veshurë si pylli, edhe ndrinte posi ylli, armëtë i vetëtinin, armikëvet frik u shtinin, mburronjën e Hamzajt mori dhe kordhën e t' et përdori, qëndroj kundrejt ushtërisë s' armikut të Perëndisë, andej ish Jezitërija këtej vetë Perëndija qëndroj kundrejt ushtërisë nder i gjithë njerëzisë, … Vazhdoni leximin e Qerbelaja (pjesa 16)

Qerbelaja (pjesa 15)

    XV Qiej, yj, edhe ti hënë, ti flamëmadhe e-thënë. Yll i-Marrë luftë dhënës, gjak-derdhës e brengë-shtënës, që je i-kuq posi gjaku, dhe ti, dhe ti, vetë plaku! e ti, që vjen duke kthyer, e del me të xbardhëllyer, Afërditëza bardhushe, trup bukura sy-larushe, ti dhe bar-e-gjethë-shumë, lumë-math e punë-lumë që, sikur t' a kesh … Vazhdoni leximin e Qerbelaja (pjesa 15)

Qerbelaja (pjesa 11)

    XI Nata si lumi po shkonte, posi zogu fluturonte, lëmsh i dheut rrotullohej rreth diellit e s' qetohej, edhe si qerthulli kthehej, me punët të-tij rrëmbehej, nukë dremitte, as flinte, në hapësirët shëndinte, yjtë të-gjithë po ndrinin, vinin rrotull e lëçinin; Mari, yll i luftës plaku, dukej i-kuq posi gjaku! Yjtë e qiellit s' … Vazhdoni leximin e Qerbelaja (pjesa 11)

Qerbelaja (pjesa 9)

    IX Qasuni, shokë të qajmë, e zi paskëtaj të mbajmë për dhëmbjet t' Ali-Abasë, se j' u qasninë Qerbelasë! Thotë peshë Qerbelaja, edhe të-ngarët' e saja, njerëzinë e peshojnë, të vërtetënë tregojnë; këjo e rrëfen njerinë, mirësin' e ligësinë; më nj' an' është Perëndija, e drejta dhe njerëzija, m' anët tjatrë djallëzitë, turpetë e … Vazhdoni leximin e Qerbelaja (pjesa 9)

Qerbelaja (pjesa 7)

    VII Mavijeja mbret ish bërë, e njerëzitë të tërë i pabesi i mundonte, dhe njeri nukë peshonte, shumë punë shtoj e nxorri, botënë më qaf e mori, me një tërkuzë të-shkretë njerin' e lidhi për jetë! S' qenë mjaft këto që bëri Mavije zëmërë-gdhëri, po shtërngoj dhe njerëzinë, parësin e pleqësinë, që të njohënë … Vazhdoni leximin e Qerbelaja (pjesa 7)

Qerbelaja (pjesa 3)

    III Ajisheja me Telhanë në Basrë ungrin e vanë, muarrë edhe Zyberë me pakë shokë të-tjerë, atje mblodhë ushtërinë, të lëftojnë me Alinë. Djalli vetë ishte ngritur, edhe bota ish mahnitur, parësi e vegjëlija, si cili qëllimn e tija, nukë kishte mbetur besë në ditët të Mavijesë njeriu hante njerinë, të huajnë dhe të-tinë … Vazhdoni leximin e Qerbelaja (pjesa 3)

Qerbelaja (pjesa 1)

    I Urdhëro, Zot' i vërtetë! e më dërgo tatëpjetë engjëllinë krah-zjartë, fjalë-ëmbl' e këmbë-artë. Dotë këndonj urtësinë, e dotë rrëfenj Alinë, edhe fëmijën' e tija, t' i mësojnë njerëzija, të nxjerr një pikë nga deti, një druthezë nga rremeti, e të tregonj trimërinë dhe durimn' e njerëzinë pa të them dhe Qerbelanë, edhe zotërinjtë … Vazhdoni leximin e Qerbelaja (pjesa 1)