Balladë për Themistokli Gërmenjin

Trembëdhjetë Bilbilenjtë
vanë vetë në litar
kush kërkoi krëhër të krihej,
kush të dridhte një cigar.

Kush kërkoi të hidhte valle,
kush mbi shkëmb si shkëmbi ngriu
rritej nga çdo vdekje e madhe
kapedan Themistokliu.

Dhe në prag të pushkatimit
shkreu tri thënie të mëdha,
tri rrufe të një gjëmimi,
sa për njëqind mijë dogra.

Dhe kërkoi t’ia zgjidhnin sytë,
sytë e lidhur me shami,
të vështronte drejt në tytë
si po nisej vdekja e tij.

Dhe kërkoi të thosh një këngë,
shqiptarisht i veshur krejt,
dhe këndoi siç këndon rëndë
veç një burrë në njëqind vjet.

Dhe kërkoi së treti i qetë,
që xhelatit pushkatar,
do t’ia jepte shënjën vetë,
vetë t’i bërtiste: “Zjarr!”

Dhe u drodh njeriu dhe guri
nën tri shkrepjet e mëdha,
se gjëmimi i atij burri
ish sa njëqindmijë dogra…

Koçi Petriti

Prush nëpër shekuj (1979)

————

VARIANTE:
Baladë për Themistokli Gërmenjin (Balada; 2010)
Baladë për Themistokli Gërmenjin (Lulëkuqet; 1985)

Advertisements