Arkiva Mujorë: Qershor 2015

Legjenda e nënës

(lënda: p. 1; p. 2; p. 3; p. 4; p. 5; p. 6; p. 7; p. 8; p. 9; p. 10; p. 11; p. 12; p. 13; p. 14; p. 15; p. 16; p. 17)   Ish dikur një nënë, … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Lirikë për ty që të dua

Unë emrin tënd e zë rrallë në gojë, kjo do të thotë që në zemër e ruaj thellë, veç në ndodhtë të kthehem në rrënojë ti do të dalësh si legjenda mbi një kështjellë… Unë emrin tënd s’e kam vënë … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Unë nuk i ftoj njerëzit të pinë

Unë nuk i ftoj njerëzit të pinë pa mbjellë me duart e tyre hardhinë. Unë nuk i ftoj njerëzit të qeshin, po qe se s’i mposhtin furtunat që ndeshin. Tjetrit buzëqeshjen ia çmoj për buzëqeshje, kur njeh edhe humbje e … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Pellgu

Pellgu, pinjoll bastard i kënetës, me dërdëllitje zhabash ushqyer, nga që kishte veç llum brenda vetes, nga që s’bëhej dot lumë i rrëmbyer. Një ditë edhe shqiponjës po i thosh gjithë fodullëk e ligësi: ti sa më lart të fluturosh, … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Qeni gjeneral

Te një han, mbi një bregshesh, pas një lumi, nën një mal, ju s’e dini si u vesh qeni i Qukësit gjeneral. Te kjo grykë, ku mbiu ky han, pat kaluar me taborr kushedi ç’fatih sulltan, kushedi ç’dreq perandor. Ka … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Prush nëpër shekuj

Ka një mith të Prometheut njerëzimi, që perëndive iu vodhi një grusht zjarri, unë, në fytyrë të çdo krijimi e mendimi shoh zjarrin që ndez veç Promethe – proletari. Shoh minatorin me llambë në ballë që gërryen nën tokë mademet … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Kënga e sharrëxhinjve

Kënga për ju është vetëm për ju dhe s’duhet ngatërruar me asnjë tjetër, në qoftë se unë do të flisja kuturu do të isha shërbëtor i botës së vjetër. Lavdinë tuaj nuk e kanë marrë mobiljet, lavdinë tuaj e kanë … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Edhe te një kokërr gruri

Unë edhe te një kokërr gruri, brazduar mespërmes me rrudhëz, zbuloj një përkëdhelje burri, ndiej si merr frymë njeriu i punës. N’atë gatim, në gaz e halle të dritës, djersës, baltës, shiut, është vetë marrëveshja e madhe mes tokës, diellit … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Kau

Pas pune në krye të arës ulet, çlodhet e ripërtypet kau balash. Ia thith lëndina e qëndis lulet, të ndritshmet jargë si mëndafsh. I avullon djersa në shpatull, një zog mes brirëve ulet e çuket, i shkul ca lesh e … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Balladë për një nënë gorare

Selca po prishej, Gora po digjej, Korça po bëhej rrëmujë, kovën në pus, po të hidhje, mbushej me gjak, jo me ujë. Nënën si prushi nën thua e digjte një brengë e fortë, brengë të tillë, pothuaj, s’kish ndjerë asnjë … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Balladë për Kajo Babjenin

Dhe u mblodhën gjithë gorarët kokë më kokë që nga larg, mjekra e bardhë e Kajos krihej porsi mjegull mbi jatak. Kajua njerëzit vështroi rrotull, më kurriz mbi bërryla u ngrit dhe një zë lëshoi në popull para se të … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Balladë për Sali Butkën

Gjëma e gjaktë që gjet shteg e që dihet nga u nis si dëborë e bërë ortek mal më mal u rrokullis. Mbi dy supe orteku u ndal, mbi dy supe orteku u rrit, njëri ish Gramozi mal, tjetri ish … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Lulekuqet

Nga cila zemër këtu ju keni mbirë te kjo lëndinë, anës gjoli, ç’njeri me plagë u zvarris për të pirë e ra përmbys buzë ujërave e më s’foli? Se ndërsa skuqni mbi këtë tokë të vlagët si kupa buzësh që … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Balladë për Themistokli Gërmenjin

Trembëdhjetë Bilbilenjtë vanë vetë në litar kush kërkoi krëhër të krihej, kush të dridhte një cigar. Kush kërkoi të hidhte valle, kush mbi shkëmb si shkëmbi ngriu rritej nga çdo vdekje e madhe kapedan Themistokliu. Dhe në prag të pushkatimit … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Balladë për Xhafer Lubonjën

Sa herë na mbledh zilja në rrjesht çdo një shtator, çdo mot, o lermëni një çast të hesht për ty që nuk vjen dot. Se ti student njëzetvjeçar ke dalë të vështrosh nga Qafa e Beçit mbi Opar te kullat … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Kur plakun e pyetën

Kur plakun Sali Butkë e pyetën, ku gjeti aq zemër që aq shumë armiq pat vrarë, ai për të dëshmuar të vërtetën, pa fjalë, përballë zotërinjve konsullarë, nga xhepi i brendshëm i xhaketës nxori një doçkë të përzhitur fëmije dhe … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Fëmini

Shpesh rri e kruaj plagë thellë vetes, Vërsnikët shpesh ndërmënd më vinë. Për bukë misri ne tek “Furrë e vdekjes” Në radhë e ngrysëm hidhur miturinë. Kuptimin “Furrë e vdekjes” nuk e dinim, Se s’ishim aq të ditur, sa t’uritur, … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Bomba

Nën strehët e një shkëmbi ato i zbuloi shiu, Mbi to kishte klloçitur kaq herë porpolloku, Një ditë përmbi “lodrat” buzqeshje e diellit ngriu, Një ditë atje u zgjatën dy doçka çamarroku… Dy doçka kureshtari një dit’ atje u zgjatën, … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Të gjithë e dimë

Të gjithë e dimë ne: e fundit puthje Na jepet nga armiku ynë, vdekje. Ajo s’dëgjon as përgjërat’, as lutje, Po shkel përmbi fitore dhe mbi humbje E rend siç rend një çupë në pikpjekje. Të gjith’e dimë ne, të … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Letër II

Për ty kam ndënjur von, po rri dhe sonte Vetvetes duf e mall kërkoj t’i shfrej, S’kam dashur që keqardhje të të zgjonte Një dobësi që tjetrit ia urrej… S’të lyp gjë ty me shpirt prej të sëmuri Edhe kur … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Në zemër

Në zemër kam kyçur mahnitjet Ndaj netëve perëndimtrëndafilta, Qiellin e spërkatur me qumësht hëne, Qiellin e arnuar me re vënde-vënde Ku yjet vështrojnë si nga dritare e muzgut. …Në zemër ndiej botën e ardhme, Dëshira të reja si vajza të … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Mendoj e nuk fle

Po fle ti në gjirin e natës… Mbi faqe të qesh pafajësia, si flutura t’arta rreth llambës të sillen dëshirat e mija. Zgjat duart t’i kapësh në gjumë, po ikin ato, si ze dot. E si mund ta dish ti … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Larg nga syt e tu nëpër shtegtime

Larg nga syt e tu nëpër shtegtime kalendarit gjashtë fletë i grisa e nga padurim’ i ndarjes time, mund të mbijnë gjashtë qiparisa. Grisa gjashtë fletë kalendari, ngrysa e gdhiva e ngriva gjashtë net, ti tani ç’më rri si një … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Të shkruaj kot më dridhet dora

Të shkruaj kot më dridhet dora, ta mbyt dëshirën thyhem “krak”, e shpirt i ftohtë si dëbora ma thith gëzimin e më mplak. Sikush më sheh që qesh nga vreri, askush s’beson kur them: Po vdes! Eh, kur do gjej … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Kali i shalës dhe kali i samarit

Ortak pat bërë kali i shalës atë që mban samarin, dhe ishin miq me njëri-tjetrin si gjenerali me ushtarin. Dhe mendja shpejt iu mbush kalit të shalës që ish vërtet zotni, se dhe kur kthehej pas mesnatës e gjente grazhdin … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Kali

E sollën ata nëpër natën e gjatë, e sollën Atë gjer këtu, na, merreni, thanë, ta keni dhuratë, t’i hipë më trimi nga ju! Na, merreni kalin, na hipeni kalin, përhapej një zë ogurzi, e ç’dorë e padukshme anonte vargmalin, … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Ku prek Strugën Drini e del nga gjoli

Ku prek Strugën Drini e del nga gjoli, Ku bën brryl Egnatia për Ballkan, Thirra Agim Vincë e befas doli, Si nosit i bardhë lasgushian. Thirra Agim Vincë e ç’desh nositi, Ç’desh kjo Doruntinë e ky Drilon, Ç’zog feniksi u … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Dallëndyshe

Së pari pak m’u lodhën sytë, Së pari pak, së pari pak, Se s’pashë dot një mal të dytë, Përballë mal, bunker përqark. Ah, të jem n’ëndërr, thashë e qesha, Po qeshja ime pikoi gjak, Të kapërxej ylberin desha, Përballë … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Baladë për Kajo Babjenin

Dhe u mblodhën gjithë gorarët kokë më kokë që nga larg, mjekra e bardhë e Kajos krihej porsi mjegull mbi jatak. Kajua njerëzit vështroi rrotull, më kurriz mbi bërryla u ngrit dhe një zë lëshoi në popull para se të … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me

Burrë i spërkatur

Kalonte rëndë-rëndë e kthyer prej kullote s s’e trondisnin fare ndodhitë e kësaj bote dhe s’donte hiç t’ia dinte kë kishte pro, kë kundër, as nga asfalti i ashpër ku shkelte përmbi thundër. Rënduar nga jeshili i ngrënë gjatë ditës, … Vazhdoni leximin

Postuar tek Koçi Petriti | Etiketuar me