Andrra e korbit

Mbas shiut korbi i lagun mbrrini
ndër shkambije të veta.
Mbas shiut rá dielli
dhe zogun e madh e nxente para shpelle
në rrasë.

Tue qitun avull korbi, andrroi ai veten
mbi maje në qiell pa rê
e poshtë ndër pyje nji kingj t’vetmuem
si ‘i herë në rininë e parë.
Dhe ‘i herë porsi dikúr
do njerëz me kapa hekuri n’lugajë
të rrzuem për dhé zogu i zí andrroi
e kthetrat shtrëngoi mbi gúr.

Martin Camaj

Poezi 1953-1967 (1981)