Zemra e liqerit

Dirgjet shpesh liqeri-i kaltër E pushon në mes të ditës, Sipër ti buçet prej fundesh Pasqyrim' i ti shëndritës. Val' e urtë-i shtrohet anës Dal-nga-dal e fashe-fashe, Që prej zallit të përbujshëm Nisen lundrat levorashe. Po atje ku nisen lundrat, Sipër valave paqtore, Me rrëmbim të zemëruar Uji hap një gjeratore: Hap me gjëmë llaftarije … Vazhdoni leximin e Zemra e liqerit

Kau

Pas pune përfund arës ulet, çlodhet e ripërtypet kau balash, ia thith lëndina e qëndis lulet, të ndritshmet jargë si mëndafsh. I avullon djersa në shpatull, një zog mes brirvet ulet e çuket, i shkul ca lesh e rend në ndonjë hatull të thurë me të çerdhen e vet. Po një njeriu të tjetër lloj … Vazhdoni leximin e Kau

Lulet

Të solla lule që për miq i ruaj, Për të ma bërë qejfin mos i merr; Po qe se nuk ta ngrohin zemrën, thuaj, Se s’më vjen keq në syt’ e tu t’i shkel, Sa më vjen keq t’i prekë dor’ e huaj. Koçi Petriti Lirikat e majit (1962)

Fallxheshë

Ti ma sheh pëllëmbën si fallxheshë, prerë nga një vijë mespërmes, e më flet për fatin tim pareshtur se nga dorë femre do të vdes. Nuk e paskam t’ardhmen pa zigzake, as të gjatë jetën nuk e kam, ngrysu e gdhiu qyq në prehër plake, si një shelg që sipër qokthi i qan. Që të … Vazhdoni leximin e Fallxheshë

As mundem të të mbaj

As mundem të të mbaj, as bindem të të ndaj, ndonëse guxim i krisur më jep shtytje, e toka që i zbon avujt e saj shpesh kërkon shi e shpesh pëson përmbytje. Koçi Petriti Albumi i lirikave (2004) ------------ p.s. Vjersha është pa titull në këtë botim.

S’rri dot me ty

S’rri dot me ty, s’bëj dot pa ty, nata ka vesh, dita ka sy. Fshehur po dal, vjedhur po hyj, nata ka vesh, dita ka sy. Nën qiell veç, nën dhe të dy, s’rri dot me ty, s’bëj dot pa ty! Koçi Petriti Lirika (2010)

Dhëmbja

Kufijtë e zemrës, që e ndiej si rreh, urren e përkëdhel, unë i kam shtrirë më përtej se sa ky truall ku po shkel. Nga maja e dhëmbjeve të mija shoh njerëz, shoh dhe derra, dal udhve i mbytur nga mërzia, një çap nga buzëhumnera. Nga dhëmbja ime dalin zogj, skifterë hapësirash e ç’kam në … Vazhdoni leximin e Dhëmbja

Nji máll më këputi, bre vëllá

Nji máll më këputi, bre vëllá, si këputet krandja në flakë, si këputet fjala në dhimbë. Nji máll më randon në shpirt si molla e madhe në gemb. Dëshira më nxuni ngusht për frymën e parzmit të sáj: dëshira, rrezja e diellit n'ujë, n'agim. Martin Camaj Djella (1958)

Vallja e yjve

Yjtë e ndezur si fingjill, Që vërtiten palë-palë, Prej mosgjëje zunë fill Plot me jetë-e mall të valë. Zunë fill me dashuri Që kur bota zu të ngjizet, Pa sikush për shok të ti Përvëlohet edhe ndizet, Ndizet ças edhe për ças, E si kurrë s'ka të shuar, Pa pushim i vete pas Me një … Vazhdoni leximin e Vallja e yjve

Gjeniu i anijes

Vështron si shket sipër valash E tundet anija më nge? - ... Me krismë-e me prush prej stërkalash mi të shkrepëtiu një rrufe!... Ti det, brohori fshehtësire! Kuptim i potershëm, ti det! ... Po heshtje: ndaj valës së nxire Gjeniu i anijes po flet: Prej zallit që sot po largohem, Fillova mërgimin e ri; Hepohem... … Vazhdoni leximin e Gjeniu i anijes

Dremit liqeri

Mi zall të pyllit vjeshtarak, Dremit liqeri pa kufi, Ay ndaj fundesh u përflak Posi me zjarr e me flori. Posi me flakë-u ndes e kroj, E vetëtiti plot magji, E yll-i ditës perëndoj Në qetësi dhe dashuri. Tashi po shuhet nënë mal Qytet i ngrysur në të zi. Po ndizen yjtë dal-nga-dal Plot bukuri! … Vazhdoni leximin e Dremit liqeri

Gjakmarrja

Vetmija ka thithë erën e bjeshkës dhe fije bari as fletë nuk lòt. Të mnershëm janë korbat e zèz në pushim mbi qarrat e vjetër maje mali në vapë. Mendja e njeriut nën hije shestòn udhë gjaku e sosjen e pagjës në mal e vrrí. Martin Camaj Lirika mes dy moteve (1967)

Flaka e pishës

Te dera e tbanit ndezet pisha n'bjeshkë E djali n'vrrî kundron me máll në shpirt: Atje âsht vajza shtat-hollë, e zeshkë. Atje âsht fryma e ngrohtë në tbàn - n'fierët. Hyni mbrendë djali e ndezi pishën n'prush: Hijen e duerve vrejti n'flakë tu' u dridhë E me dishira zemra shqim iu mbush, Nji mungullim nën … Vazhdoni leximin e Flaka e pishës

Vjeshtë

Era retë hamalle i shtyn gjithë bujë, vërshëllen e një qiell t’arnuar përqesh, ajri pret rrokopujën që sjell fshikuj uji, si mornicat kur xhvishet një kurm gollomesh. Flokëshprishur vrapon hamulloreve vjeshta, pemë fshik, degë shtyn, gjethe rrotull pështyn, qerret mbartin kofinët plot rrush nëpër vreshta, shfryn traktori n’ugar, stan’i djegur nxjerr tym. Ndër lëmenj xhveshin … Vazhdoni leximin e Vjeshtë

Fillim vere

Dielli pushin pjeshkave ua zverdhi e me doçka degësh flokët kreh, dallëndyshja që nga lumi erdhi të mëkojë zoçkat në fole. Ç’epsh i skuqi faqet e qershive, lëng mbi to ç’hyjneshe i pikoi gjiri, ikën shpejt pëllumbat prej çative, ku kobet maçoku bojëhiri. Koçi Petriti Lirikat e majit (2002) ------------ VARIANT: Fillim vere (Lirikat e … Vazhdoni leximin e Fillim vere

Gërmadha

Nga gjithçka që thamë e bëmë njëherë, mbeti diçka që as ti dot s’e urreve, si trungu i djegur, mbetur mbi humnerë, mbas gjithë vetëtimave dhe rrufeve. E kjo diçka papritur qenka zgjuar, si bisk buisur sipër shkrumbërie. O, s’paska asgjë më të trishtuar se të ringresh gërmadha dashurie! Koçi Petriti Poezi të zgjedhura (2006)

Balada e pusit

Pus, o pus i shpirtit tim trishtuar, s’mban mend ç’sy ke larë gjer më sot, po për dertin tënd të përvëluar si nuk derdhe dot një pikë lot? Ja, po ngreh kapakun tënd të rëndë e që lart sheh hëna si kukudh, duke shkundur shpejt dremitjen tënde zbret një pamje vajze dhe të puth. Befas … Vazhdoni leximin e Balada e pusit